14/15 juni Erenhot (China) – Ulan Batar (Mongolië)

Dag 3 van de rally bracht ons, na aardig wat oponthoud bij de grens, in Mongolië. Grappig was dat één van de dames bij de douane geen “Libanon” in haar systeem had staan (“What’s Beirut?”) waardoor Charbil en Whalid nu als Libiërs door Mongolië rijden in hun Porsche 356. En verder is iedere deelnemer zo’n beetje met iedere douanier op de foto gegaan. En toen begon de rally pas echt. Eerst een stuk snelweg en toen echt de woestijn in. Het heeft de afgelopen tijd wat geregend hier, wat uitzonderlijk is, dus het is hier groener dan gebruikelijk. We hadden op de weg naar de eindbestemming, de eerste kampeerplek in de woestijn twee timetrials- en dat vond ik nogal een uitdaging: ik ben in de VS wel vertrouwd geraakt met het tulpen-of bolletje/pijltje systeem, maar hier rijd je op GPS-waypoints en probeer je de juiste route te vinden op een zo hoog mogelijke snelheid en dat is soms knap lastig als er meerdere sporen naast elkaar lopen en je uit 6 sporen de beste wilt vinden. Ik was dus nogal gespannen en wat aarzelend maar groeide snel in dit wedstrijdonderdeel. Tom deed het prima over de sporen die soms erg rotsachtig en met stenen bezaaid zijn. Het resulteerde in een 24ste plek overall (in de Classic klasse) en 12e in subklasse “Classic Cars over 2 litres 1961-1976”, waarin 25 auto’s startten. Een echt middenmoter dus. Niet goed, niet slecht. Belangrijker is dat we alle tijdcontroles gehaald hebben. Ons doel, naast het halen van Parijs, is het krijgen van een gouden medaille- die staat voor het altijd tijdig klokken. En toen werd het tijd de tent op te zetten. Het waaide hard en natuurlijk, bedreven kampeerders als we zijn, duurde het lang voordat het ding eigenlijk stond en het regende zachtjes. Het regent er bijna nooit, maar als wij een tent op willen zetten… 🙂 Ik kan niet zeggen hoeveel indruk de woestijn op me maakt. Het is hier zo prachtig en wijds en de lucht is heel blauw. Het is heel bijzonder. Ik laat de foto’s maar voor zichzelf spreken.

Het werd een korte nacht. Engelsen vinden het gaaf om om 6.00 uur ’s ochtends al te sleutelen. Iets met smeerpunten invetten- voor een uitleg van dergelijke handelingen verwijs ik je graag naar mijn stuurman. Ik kan olie peilen en de bandendruk meten, verder blijf ik van de mechaniek af. Dat is voor iedereen beter. Dag 4 kende drie timetrials en dat ging er pittig aan toe door het erg ruwe terrein. Ik maakte twee keer een fout door een verkeerd spoor te kiezen maar wist beide keren te herstellen. Tom stuurde heel goed -en bracht ons naar een overall 17e plek en een 7e in onze subcategorie. Met als enige schade het verlies van een wieldop. Onze vrienden Mick en Anthy die ook in een pagode rijden waren minder fortuinlijk. Zij landden heel hard bovenop een rots of grote steen en dat ging met zoveel geweld dat door de beschermplaat heen de carterpan scheurde. Zij hebben hun tweede nacht in de woestijn moeten doorbrengen- het laatste deel achterop een sleepwagen. Hopelijk kan de morgenochtend ingevlogen nieuwebcarterpan snel worden gemonteerd zodat team 94 weer snel aan kan sluiten. Veel meer auto’s liepen averij op. Door ongelukjes of omdat gewoonweg te veel van de auto’s wordt gevraagd. Het blijven bijzonder oude bakken natuurlijk. Vandaar dat tijdens de rustdag flink gesleuteld werd. Wij zijn ook aardig wat uurtjes kwijt geweest met schoonmaken en het checken of niets is losgetrild. En ik word intussen aardig bedreven in het doen van handwasjes. Geen sights seen dus.

Ik ga me zo omkleden om naar de borrel/diner voor ons goede doel (een weeshuis hier in Ulan Batar) te gaan. Daar gaan de kinderen optreden en worden er folkoristische shows uitgevoerd. Zal wel iets met paarden zijn, denk ik. En hopelijk ook iets met die befaamde Mongoolse keelzang wat in mijn ongeletterde oren als grunten klinkt. 

En dan duurt het weer een hele tijd voordat er een blog verschijnt (vandaar dat ik nu zo lang van stof ben): morgen duiken we weer de woestijn in en kamperen we als ik me niet vergis nog eens 6 nachten in onze tent (waarvan het opzetten vast steeds sneller gaat). We gaan door het bergachtige deel van de Gobi woestijn rijden en steken dan de grens naar Siberië over. Dank voor nu voor alle reacties, appjes en mailtjes. Vinden we heel leuk- iets te horen van het thuisfront! Tot donderdag 23 juni vanuit Aya!

N.b.: Nog even voor de Brabanders: zagen jullie Tom vanochtend in het Eindhovens Dagblad? 😉

12 gedachtes over “14/15 juni Erenhot (China) – Ulan Batar (Mongolië)

  1. Hoi Femke, wij hebben geen Eindhovens Dagblad maar Stan heeft een gedeelte op z’n IPad kunnen lezen!
    Stoer hoor Femke,wat jullie daar allemaal uitspoken! Veel plezier,en good luck 🍀

  2. Succes met Gobi, die verslind auto’s per dozijn. Vandaar dat ze daar te paard gaan.
    Ik kijk uit naar het volgende avontuur; bring ‘m on them good stories & nice piccies!

    Strak artikel in het ED:)

  3. Hier op Zakynthos geen ED te krijgen, maar ik geloof zo maar dat jouw weergave nog beter is dan de impressie van de journalist. Mooie foto’s, benieuwd naar jullie komende avonturen!

      1. Wij zijn op de camping maar gaan straks wel even proberen ’n exemplaar te bemachtigen van de krant van gister , verder héél interessant hoe jij schrijft over jullie te gek mooie reis ,met prachtige foto’s …..succes de komende dagen en ik kijk uit naar jullie verdere belevenissen …🤗

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s