22 juni Olgiy (Mongolië) – Altai Republic (Rusland) 140 km

“Frankly?”, zei Owen Turner, één van de hoofdmonteurs, “I think you’re fucked”. Na urenlang wachten en van kastjes naar muren lopen met formulieren en nog meer formulieren zowel aan de Mongoolse als aan de Russische kant van de grens, verloor de Witte Dame plots vermogen en viel de oliedruk weg. We waren nog zo’n 25 km verwijderd van de laatste kampeerplek toen de auto niet meer aan de praat te krijgen was. Ze startte nog wel, maar de motor blokkeerde dan weer. Mick en Anthy waren zo aardig om ons naar het kamp te slepen. Tom haalde daar de beschermplaat onder de auto weg en die blijkt zo beschadigd dat het meest waarschijnlijk is dat deze tegen de motor aangekomen is-en waarschijnlijk de oliepomp is geraakt. De motor blokkeert als je probeert hem te starten zonder dat er olie in de motor zit. En dat is niet iets wat aan de kant van de weg gerepareerd kan worden. Daar zijn we allebei nogal ziek van, maar zoals de onvolprezen en sympathieke mechanic Travis al aangaf toen ik in tranen was: “It’s part of this adventure, you know. You conquer and will overcome. Of course you will finish in Paris”. Dus besloten we de auto te laten opladen en naar Novosibirsk te brengen en voor onszelf – en team 90, de Amerikanen Bryon en Stephen wiens Lacia Aurelia ook niet verder kan, een auto te charteren. We hebben een slopende nacht achter de rug. Gevijven in de Russische variant van een Dacia Logan gepropt met onze bagage -met een oudere ex-vrachtwagenchauffeur aan het stuur die eigenlijk liever Lewis Hamilton was geweest- en dan een rochelende en rokende variant. Halverwege de 800 km stopte hij plotseling op een verlaten parkeerplaats en maakte duidelijk met handen en voeten dat hij wilde dat we overstapten in een gewone personenauto van een vriend van hem omdat hijzelf moe was. Rare situatie- bovendien pasten we niet eens in die personenwagen. Daar ging Tom dus niet mee akkoord – en de vriend bleef erna achter ons aanrijden. Een kwartier later (01.45 u inmiddels) werden we aangehouden door de Russische politie. De chauffeur kreeg een boete voor te snel rijden- en na een koffiestop- en het achter het stuur van de auto stappen van “de vriend” viel “Hamilton” tegen de schouder van Stephen in slaap. Inmiddels zijn we in het hotel met superdouches en heerlijk bed aangekomen, hebben een paar uurtjes geslapen en gaan zomaar eens ontbijten en een plan de campagne maken. De wereld ziet er weer stukken beter uit als je weer fris bent. Wordt aldus  vervolgd​..



11 gedachtes over “22 juni Olgiy (Mongolië) – Altai Republic (Rusland) 140 km

  1. echt, wat een verhaal. Vind het zo vervelend voor jullie, vooral dat Femke moest huilen. Wel lekkere douche en bed. Nu er weer tegen aan gaan, jullie zijn een goed team en jullie komen echt wel aan in Parijs!!!!! xxx

  2. Fantastische quote natuurlijk: “It’s part of this adventure, you know. You conquer and will overcome. Of course you will finish in Paris”.
    Het zou toch ook maar saai zijn als je zonder dit soort grootse verhalen thuis komt!

  3. Of te wel: OM MANI PADMÉ HUM. In de reis zit het de levensles en het verhaal. Precies!! Jullie komen aan in Parijs!! Wat een verhaal toch weer. Om nooit meer van je netvlies te wissen.
    Veel succes!
    XX

  4. We wachten gespannen op je volgende “post”. Zou toch jammer zijn als dit het laatste mooie verslag was. Succes en geef niet op he 😘

  5. Echt een avontuur en ik snap dat dit een tegenslag is maaaar fikse tegenslagen leveren achteraf wel de mooiste verhalen en herinneringen op. Succes beide en Ik kijk uit naar het volgende verslag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s