16 oktober Etosha – Popa Falls (NAM) 624 km

De dag startte warm en het zou maximaal 42 graden worden. Voor de deelnemers zelf een uitputtingsslag maar zeker ook voor de auto’s. Falende koelsystemen, kokende benzine, dat soort dingen. Die zijn ons gelukkig bespaard gebleven. In dit klassiekergeweld hebben wij 1 van de minst krachtige motoren maar die is wel origineel. De Witte Dame is gewoon een erg goed gebouwde auto en het is onze strategie- ook gezien de ervaring van Peking-Parijs- om niet alles van haar te vergen. Dus we rijden rustig maar gestaag verder.

Ik heb een reisgids “Namibië, Botswana en Zimbabwe” meegenomen dus we wisten het al: vandaag reden we door het passeren van de “cattle fence” (veehek) echt zwart Afrika in. Rieten hutjes, vrouwen die hun vracht op hun hoofd dragen en één of meer baby’s in draagdoeken, talloze kinderen in schooluniformpjes die barrevoets langs de straat lopen en de weg overstekende koeien en geiten. Toen de Duitsers in 1915 hier werden verslagen door Zuid-Afrika bouwden laatstgenoemden een hek waardoor er zich geen blanke kolonist zich wilde vestigen omdat alle veehandel tussen noord en zuid verboden was. De Duitsers hadden Noord-Namibië altijd met rust gelaten omdat ze zich geen raad wisten met tropische ziekten zoals malaria (: wij slikken er pillen tegen nu)- maar ook veeziekten die de westerlingen niet kenden. En die afwezigheid van blanken in de afgelopen eeuwen maakt dat je letterlijk een andere wereld binnenrijdt. Heel boeiend. Hele discussies ook in de auto (wie ons kent heeft daar vast beeld bij) wat de toekomst is van een land waar de gemiddelde leeftijd ergens midden 20 is en vrouwen nog altijd zoveel mogelijk kinderen krijgen als oudedagsvoorziening. Mijn argument dat het in zo’n land ook geen anticonceptie te krijgen is werd hard onderuit gehaald: bij iedere kassa in ieder winkeltje liggen stapels condooms. Het is een manier van leven waar wij ons niks bij voor kunnen stellen: dat je als vrouw een dagtaak hebt aan water en hout halen, mais tot meel stampen waar je pap van maakt en je al die monden mee voedt. Het lijkt me een hard leven zo in de verzengende hitte.

We worden over het algemeen heel hartelijk toegezwaaid en we hebben al heel wat pennen uitgedeeld. Het geeft een wat ongemakkelijk sinterklaasgevoel maar die kinderen zijn er blij mee.

We logeren vannacht in een lodge waar vooral de bar geweldig is: die ligt aan de Okovango direct aan de watervalletjes en waar je nijlpaarden en krokodillen kunt zien zwemmen

(Ik schreef dit al eerder- en heb nu eindelijk tijdens onze lunchstop WiFi- kan ik het eindelijk uploaden. Geen zorgen als je even niks leest, de faciliteiten zijn gewoon minimaal)

2 gedachtes over “16 oktober Etosha – Popa Falls (NAM) 624 km

  1. Prachtig verhaal, dat van die Duitsers wist ik niet, en kan me daar dan ook geen voorstelling van maken, hoe dat toen geweest is. Maar jullie genieten maar van de mooie omgeving en het warm weer, en keep rollin’

  2. Allereerst Hééél fijn dat de witte dame de dag weer goed heeft doorstaan , en aan de foto te zien jullie ook 😉 Overnachten op zo’n plek te gek zeg …. geniet van deze prachtige omgeving , doen wij dat van jouw verhalen Femke 👌🏼👍🏽

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s