27 oktober: Peak Cathedral – Phinda Game Reserve (SA): 466 km

Kun je je nog herinneren dat we in het begin van de rally water verloren en Tom in eerste instantie dacht dat het de verwarming was die lekte? En dat hij toen een bypass eromheen maakte? Later bleek het een poreus slangetje te zijn dat Tom snel kon repareren. Maar die by-pass hadden we nog steeds. We zijn immers in Afrika en dan heb je natuurlijk toch geen verwarming nodig. Dat denk je dan. Wij hielden er geen rekening mee dat de temperatuur hier zomaar 25 graden kan zakken als er een Kaapwindje opsteekt. Maar dat gebeurde dus. Het weer sloeg in een nacht helemaal om: harde wind, regen en mist. Nederlands oktoberweer, zeg maar. En wij hebben weliswaar stoelverwarming- maar daarmee hadden we het nog steeds erg koud. Dus tijdens een pitstop bij een benzinepomp waar een aantal mensen hoognodig naar een toilet moest en gebruik mochten maken van het verstopte exemplaar van het belendende mortuarium (echt!), maakte Tom die bypass ongedaan. Geen rekening houdend met de druk op het expansievat spoot het koelwater alle kanten op. Dat samen met het rijden door rode modder, regen en mul zand maken dat de Witte Dame er “like a proper rallycar” uitziet nu. De timetrials gingen (nu wel lekker verwarmd) goed. Lekker driften, dat vindt mijn stuurman fantastisch.

En nu hebben we lekker een dagje rust in gameresort Phinda. Dat spreek je uit als zo’n exemplaar van Duyvis en is Zulu voor “terugkeer”. Het is hier fantastisch. We hebben een ontzettend mooi huisje en ik zit nu op de veranda en hoor allerlei voor mij merkwaardige vogelgeluiden en verder echt helemaal niets. We hebben al twee tochten gemaakt met een gids die de Zuid-Afrikaanse Freek Vonk zou kunnen zijn en dat is echt geweldig. Gisteravond zagen we twee leeuwen, een mannetje en een vrouwtje- en Matt (zoals Freek echt heet) maakte er een Grieks mythologisch verhaal van door te vertellen hoe het vrouwtje het mannetje volgde om eigenlijk bij zijn (“bad-ass”) broer uit te komen, het werkelijke object van haar begeerte. Toen laatstgenoemde van zich liet horen met zo’n heel diep buikgeluid viel de leeuwin letterlijk om. In katzwijm vallen? Ik weet nu hoe het eruit ziet. Het werd te donker om ook die absolute alfaman tegen te komen, maar de leeuwen volgen (dwars door het bos bulldozerend) was als een spannend jongensboek. En vanochtend (om 5.00 uur) zagen we een moeder-cheeta met twee zoons die buffels beloerden, niet in de gaten hebbend dat zíj weer waren gespot door twee leeuwinnen. Bloedspannend. Als het aan mij lag bleven we nog veel langer in deze Attenborough- documentaire. Maar morgen gaan we weer verder. Gelukkig hebben we nog twee tochten met Matt voor de boeg.

P.s.: Nog even een auto-update: Tom is nog even een check gaan doen en dat was maar goed ook- één van de twee bouten waarmee de dynamo vastzit bleek te zijn afgebroken. Je moet er niet aan denken dat morgen tijdens zo’n fijne dirtroadrit de tweede bout zou zijn gebroken…

Een gedachte over “27 oktober: Peak Cathedral – Phinda Game Reserve (SA): 466 km

  1. Ja zo’n omleiding in het begin vergeet je echt niet , ik heb geen verstand van auto’s , en ik had die uitbarsting wel willen zien 😂 Gelukkig is alles goed gekomen , en genieten jullie van ’n héérlijk vrij dagje !!! Daarna veel plezier op de volgende dirtroadrit ….. en de tochten met Matt groetjes T.T.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s